Oficjalny portal Gminy Miękinia

Wyszukiwarka

BIP
RSS
FaceBook
English
Wersja polska
Wersja kontrastowa


Strona główna
Oficjalny serwis internetowy
Gminy Miękinia

Menu główne


Otwórz się na
zdrowy klimat

Menu
Czy wiesz, że... ?
Winnice Jaworek
Budynek, gdzie powstaje wino usytuowany jest na terenie zabytkowego folwarku w Miękini, w sąsiedztwie XVIII wiecznego pałacu gdzie w ciągu najbliższych lat ma powstać hotel. Całe przedsięwzięcie zmierza ku temu aby w Miękini utworzyć centrum dolnośląskiego winoroślarstwa. Już dziś prowadzi się tam szkolenia, przyjmuje wycieczki, które zwiedzają kompleks winnicy, degustują produkty tradycyjne. Przed wiosna 2009 roku oddana zostanie do użytku stylowa Sala Degustacji z zabytkowym piecem śląskim gdzie mają być przyjmowani goście pragnący spróbować pierwszego od pięciu wieków śląskiego wina.
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst Cofnij
Sołectwa
Jesteś tutaj:  ›› Urząd Gminy ›› Sołectwa
Autorem tekstów na stronie jest - © Zbigniew Pilch, „Gmina Miękinia-informator”, Miękinia 2001

Miękinia
Siedziba gminy licząca 1 700 mieszkańców, położona w centralnej części gminy Miękinia. Miejscowość leży 3 km na północ od drogi głównej nr 94 Wrocław - Zielona Góra, na trasie linii kolejowej Wrocław - Zgorzelec.
Historyczne nazwy miejscowości:
  • 1305 - Nemkyna
  • 1345 - Minkyna
  • 1353 - Nymkin
  • 1549 - Nimke
  • 1786 - Nimkau
Kalendarium:
  • 1305 - Miękinia wymieniona w księgach fundacyjnych kapituły wrocławskiej, jako mała, lecz dająca spore dochody wieś z 65 mieszkańcami.
  • 1335 - poświęcenie kościoła pod wezwaniem Marii Panny, zanoto­wane w rejestrze nuncjusza papieskiego Galharda.
  • 1345 - osada uzyskuje prawo lokacji na prawie niemieckim, na­dana jako lenno książęce rodzinie von Seidlitz.
  • 1353 - wieś włączono do księstwa wrocławskiego.
  • 1450 - wieś Miękinia przechodzi w posiadanie pana Petera von Saluscha, właściciela wsi Zabór.
  • 1549 - cesarz Ferdynand I oddaje wieś w lenno rycerzowi Miko­łajowi Popelau.
  • 1589 - do tego roku właścicielem Miękini jest Krzysztof von Schindel, po jego śmierci majątek odziedziczyła córka. Od niej cesarz Rudolf odkupił wszystkie prawa do wsi i majątku Miękinia oraz do sąsiednich, należących do spadkobierczyni miejscowości.
  • Po wojnie trzydziestoletniej (1618-1648) majątek Miękinia, na­leżący do popierających protestantów właścicieli, uległ praw­nej konfiskacie na rzecz skarbu państwa.
  • 1670 - dobra Miękinia kupuje za sumę 55 tys. talarów zakon je­zuitów wrocławskich. Na mocy regulaminu ustalonego przez papieża Klemensa IV, zarząd majątkiem powierzono administratorowi wyznaczonemu przez generała zakonu.
  • 1795 - dominium kupuje hrabia von Haugwitz.
  • 1810 - wieś i dominium Miękinia upaństwowiono.
  • 1842 - dzierżawcą majątku jest Felix Casper.
  • 1860/70 - przez Miękinię przeprowadzono tory linii kolejowej relacji Wrocław - Berlin.
W końcu XIX wieku funkcjonują w Miękini siedziby kilku przed­siębiorstw. Są to : założona w 1896 roku cegielnia parowa, nale­żąca do Śląskich Zakładów Ceramicznych, 2 zakłady budowlane, młyn zbożowy, warzelnia syropu, 2 domy handlowe, 2 składy spo­żywcze. Działało kilkunastu rzemieślników. W Miękini istniała filia Śląskiego Towarzystwa Krajoznawczego, która zorganizowa­ła i prowadziła obozowisko turystyczne. Do 1945 roku struk­tura gospodarcza Miękini nie uległa zmianie.

Forma wsi:
Miękinia jest wsią o częściowo zachowanej historycznej formie owalnicowej w jej centralnej części, połączonej z formą ulicówki, wykształconej w połowie XVIII wieku. Od połowy XIX wieku Miękinia rozszerzyła swe granice poza teren wyznaczony granicą torów kolejowych.

Charakter zabudowy:
Zabudowa wsi pochodzi z rożnych okresów rozwoju Miękini. Najstarsze domy mieszkalne, grupujące się przy ul. Kościelnej i Kościuszki w obecnej formie pochodzące z końca XIX i początku XX wieku, posadowione są na znacznie starszych działkach osadniczych, datowanych na połowę XVIII wieku.

Były to domostwa, tworzące wieś dworską i związane z zespołem dominium na północnym skraju wsi. Łącznie z kościołem i dawnym budynkiem dworu stanowią najstarszą część wsi. Zabudowa pochodząca z lat około 1900, to budynki dawnego domu ludowego, dawnego domu towarowego i kilku willi, należących do właścicieli zakładów przemysłowych, położonych przy ul. Kościu­szki.

Pomiędzy nimi posadowiono parterowe domy mieszkalne z ogródkami przydomowymi. Ulice Lipowa, Leśna i Willowa, położone za torami, stanowią przykład małych osiedli willowych z lat 20 / 30-tych XX wieku oraz niskiej zabudowy współczesnej. Na terenach otaczających wieś od wschodu i południa powstają kolejne osiedla jednorodzinnych domków.

Zabytki:
  • Kościół parafialny pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny, wzmiankowany w 1335 roku, po pożarze w 1710 roku gruntownie przebudowany, obecnie barokowy, otoczony murem. Kościół restaurowany w la­tach 1967-68. Obiekt jednonawowy z wieżą od zachodu, z trójbocznie zakończonym prezbiterium, zwieńczonym szczytem z wolutowymi spływami.

    Wnętrze nakryte sklepieniem kolebkowym z lunetami. Zachowało się barokowe wyposażenie kościoła pocho­dzące z początku i 2 połowy XVIII wieku. Do ciekawszych jego przykładów należy rzeźbiony, drewniany ołtarz główny z 1711 roku, polichromowana, drewniana ambona z 1 ćwierci XVIII wieku, dekoracja stiukowa z 1 połowy XVIII wieku oraz kamienna figura św. Józefa z początku XVIII wieku.
  • Pałac z XVII wieku, przebudowywany na początku XX wieku. Pierwsze wzmianki o pałacu pochodzą z połowy XVII wieku. W cza­sie wojny trzydziestoletniej pałac wraz z folwarkiem został zniszczony. Dopiero w drugiej połowie XVIII wieku, gdy Mię­kinia stała się własnością von Hoymów i Maltzanów, odbudowa­no dwór i zabudowania folwarczne. Obecna bryła budynku po­chodzi z przełomu XIX / XX wieku, a jego architektura nie wskazuje, by pełnił on reprezentacyjne funkcje. Była to raczej siedziba zarządcy folwarku, dość obszerny wiejski dwór otoczony zabudowaniami gospodarczymi. Obiekt założony na planie wydłużonego prostokąta, dwukondyg­nacyjny z trójkątnym tympanonem nad wejściem. Bryła pałacu zamyka perspektywę ul. Kościuszki. W roku 1977, użytkownik pałacu, Zakład Rolny w Miękini prze­prowadził remont bieżący obiektu. Obecnie pałac, będący własnością prywatną, popada w ruinę.
  • Gminny ratusz z 1906 roku. Niegdyś willa zamożnych przedsiębiorców miękińskich, po przebudowie i gruntownym remoncie od roku 1990 pełni funkcję ratusza.
  • Kaplica grobowa rodziny Hangwitz z 1801 roku. Niewielka, kaplica-mauzoleum posadowiona jest przy północno-zachodniej ścianie muru otaczającego kościół. W wyniku remontów zatra­ciła stylowy detal architektoniczny.
Walory krajobrazowe:
Miękinia leży w centrum gminy, otoczona od północnego i połud­niowego zachodu kompleksami lasów mieszanych (borów sosnowych i olszynowych lasów łęgowych) o bogatej szacie roślinnej, obfitujących w zwierzynę płową. Kilka km na północny-zachód od centrum Miękini zaczynają się tereny rezerwatu leśnego "Za­bór". Z kolei na terenach rozciągających się za dawnym komp­leksem dworskim leżą torfowiska, które w 1835 roku zostały objęte ochroną. Do tego czasu wydobywano z nich torf niemal na skalę przemysłową, niszcząc przy tym oryginalną sza­tę roślinną i gniazda lęgowe rzadkiego ptactwa wodnego. Obecne mokradła nie są objęte żadną formą ochrony prawnej. W niedalekiej przyszłości prawdopodobnie powstanie tu park krajobrazowy „Doliny Odry”.

Miękinia jest centrum administracyjno-gospodarczym gminy. Dobra komunikacja kolejowa i autobusowa zapewnia dogodny dojazd do pobliskich wsi, jak i do większych ośrodków, do Środy Śląs­kiej (8 km), Brzegu Dolnego (12 km), Leśnicy (9 km) czy centrum Wrocławia (25 km). Położona blisko przelotowej trasy Wrocław - Zielona Góra i Wrocław - Zgorzelec, stano­wi dogodny punkt tranzytowy dla podróżnych.

W Miękini działa 6 sklepów spożywczych, 2 sklepy z artykułami przemysłowymi, sklep odzieżowy, kiosk warzywny i kiosk z prasą oraz 3 piekarnie. Miejscem spotkań towarzyskich jest restauracja "Rancho" i „Atlantic” W Miękini znalazło swoją siedzibę kilka instytucji o znaczeniu ponadlokalnym, do nich należą Nadleśnictwo Miękinia, Spółdzielnia Usługowo-Handlowa "Hermex", Bank PKO, Bank Spółdzielczy, Zakład Usług Komunalnych, Schronisko Matek Ciężarnych „Betlejem”. Dzieci uczęszczają do Szkoły Podstawowej, Gimnazjum, i Przedszkola.

Ciekawostki:
Na południe od Miękini znajduje się Diabelska Góra (164 m n.p.m.) zwana również „Szubieniczym Wzgórzem”. Góra ta wsławiła się złą sławą, ponieważ stała tu szubienica, na której prawdopodobnie w średniowieczu tracono skazańców ze Środy Śląskiej. Ze wzgórza rozciąga się widok na Dolinę Odry i Wzgórza Trzebnickie.
Liczba mieszkańców:
- na dzień 28.06.2012 r. - 2004
Pliki do pobrania:



Informacja dla osób niesłyszącychCentralna Ewidencja i Informacja o Działalności GospodarczejSystem Informacji Przestrzennejgov.pl
design by fast4net

Płatności online