Oficjalny portal Gminy Miękinia

Wyszukiwarka

BIP
RSS
FaceBook
English
Wersja polska
Wersja kontrastowa


Strona główna
Oficjalny serwis internetowy
Gminy Miękinia

Menu główne


Otwórz się na
zdrowy klimat

Menu
Czy wiesz, że... ?
Legenda o samot­niku - Eremicie
Wśród starszych mieszkańców Białkowa krążyła legenda o samot­niku - Eremicie, zamieszkującym w szałasie pod lasem. Miał to być górnik, który uległ wypadkowi i okaleczeniom, które spowodowa­ły jego odsunięcie się od życia. Pojawienie się samotnika we wsi miało zwiastować nieszczęście, a osoba która pierwsza go zobaczyła, była narażona nawet na nagłą śmierć.
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst Cofnij
Sołectwa
Jesteś tutaj:  ›› Urząd Gminy ›› Sołectwa
Autorem tekstów na stronie jest - © Zbigniew Pilch, „Gmina Miękinia-informator”, Miękinia 2001

Brzezinka Średzka
Sołectwo położone jest we wsch. części gminy, na płaskim terenie oraz na malowniczym zboczu krawędzi Wysoczyzny Średzkiej. Większą część ziemi zajmują pola uprawne, łąki i pastwiska. W zachodniej części sołectwa, na terenach graniczących z Wilkostowem, leży niewielki kompleks lasów mieszanych. W skład wsi wchodzą osiedla : Brzezinka Średzka Nowa, Stara Cegielnia i Czystopol. Kursują tu autobusy miejskie i PKS. Jest tu dworzec kolejowy, bar i sklep.
Historyczne nazwy miejscowości:
  • 1218 - Bresina
  • 1338 - Breza
  • 1450 - Klein Brese
  • 1786 - Klein Breze
  • 1845 - Klein Bresa
Kalendarium:
  • Do 1338 roku Brzezinka należy do jednego właściciela, zajmując terytorium odpowiadające dzisiejszym wsiom Brzezina i Brzezinka Średzka. Po podziale majątku, część należąca do Jadwigi von Sommeruelt od 1450 roku wzmiankowana jest jako Brzezinka (Klein Bresa).
  • 1618 -1648 - w czasie wojny trzydziestoletniej oba majątki są zniszczone i rozgrabione, a wsie wyludnione.
  • 1687 - Brzezinka Średzka jest zakupiona przez von Ulleman­na za 10 tys. talarów. W tym samym roku jest też odsprzedana za 13 tys. talarów panu von Thamm.
  • 1689 - po raz trzeci zmienia właściciela, kiedy za sumę 20,5 tys. talarów zakupuje ją von Monnich.
  • 1786 - Brzezinka Średzka i Brzezina należą, do jednego właści­ciela, pruskiego urzędnika von Wedella. Opis Śląska z tego okresu wspomina o istnieniu we wsi folwarku.
  • 1845 - Przegląd miejscowości śląskich wymienia na terenie Brzezinki posiadłość ziemską (Rittergut), płacącą po­datki urzędowi skarbowemu w Środzie Śląskiej. Wieś liczy 41 domostw.
  • 1886 - majątek przechodzi w ręce rodziny von Kramsta, która zakłada tu swoją rodową siedzibę. Leżąca w pobliżu wieś Wilkostów także należała do klucza majątków tej śląskiej rodziny arystokratycznej.
Na przełomie XIX/XX wieku w Brzezince istniały zakłady cera­miczne, produkujące naczynia oraz wytwórnia ceramicznych ma­teriałów budowlanych. Ludność trudniła się także uprawą roli, hodowlą bydła i rzemiosłem.

Forma wsi:
Brzezinka Średzka ma formę wsi dworskiej typu folwarcznego z zespołem podworskim w północnej części założenia oraz dochodzącej do zespołu od strony południowej, ulicówki o dość chaotycznej za­budowie.

Charakter zabudowy:
Zabudowa gospodarcza i mieszkalna folwarku i części dworskiej pochodzi z przełomu XIX i XX wieku i początku XX wieku. Budyn­ki gospodarcze o dużej kubaturze, posadowione w czworoboku, tworzą obszerny, charakterystyczny dla śląskich zespołów dworskich, dziedziniec. Poza murami posadowiono kilka domów mieszkalnych o charakterze willowym, w luźnej - pierwotnie związanej z krajobrazem parku - zabudowie. Wille te, pochodzące z początku XX wieku są obecnie domami wielorodzinnymi pracowników byłego PGR. Zabudowa mieszkalna wsi w części południowej pochodzi z lat 70-tych XX wieku. Są to niewielkie, jednokon­dygnacyjne domy z surowej cegły, z budynkami gospodarczymi, przeważnie niezwiązanymi z częścią mieszkalną, na działkach nie utrzymujących linii zabudowy. Taki typ zabudowy jest cha­rakterystyczny dla północnych terenów byłego województwa wrocławskiego.

Zabytki:
  • Kościół filialny pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Polski z 1863 roku. Kościół neogotycki zbudowany w rzadkim na Śląsku stylu brandenburskim, popularnym na Pomorzu. Budowla wzniesiona z cegły, z zachowaną czerwienią murów, z bocznymi kaplicami, wysmukłą czworoboczną, zwężającą się ku górze wieżą, opięta pseudoprzyporami, stanowi przykład przeniesienia typu miejskiego kościoła do wsi śląskiej.
  • Park krajobrazowy z około 1860 roku o powierzchni 6,5 ha. Na terenie byłego parku wzniesione zostały w latach 70-tych nowe budynki, których funkcja (obora, stacja paliw), niezgodna jest z ideą parku jako miejsca rekreacji, czy skupiska rzadkich drzew, w które obiekt ten jest wyjątkowo bogaty. Z zachowanych fragmentów sądzić należy, że była to kompo­zycja z około połowy XIX wieku. Park posiada dwa stawy o nieregu­larnych, postrzępionych brzegach, obsadzonych pięknymi oka­zami drzew. Stawy połączone są ze sobą wąskim kanałem, na którym znajduje się kaskada utworzona z polnych kamieni. Nad większym ze stawów znajduje się obszerna polana obsa­dzona z trzech stron zmasowaną zielenią. W parku zachowały się marmurowe postumenty po rzeźbach ogrodowych.
  • Budynek dawnych zakładów ceramicznych. Na terenach przylegających do stacji kolejowej zachował się budynek, należący do zespołu dawnych zakładów ceramicznych rodziny von Kramsta. Jest to ciekawy przykład architektury przemysłowej, w której zastosowano historyzujący wystrój elewacji, nawiązujący do średniowiecznej architektury zamko­wej. Na wielobocznych wieżach flankujących narożniki budow­li znajdowały się ceramiczne herby rodziny von Kramsta. Obecnie w budynku mieści się siedziba firmy MERJOT, produkującej meble sklepowe i biurowe.

Liczba mieszkańców:
- na dzień 28.06.2012 r. - 558
Pliki do pobrania:



Informacja dla osób niesłyszącychCentralna Ewidencja i Informacja o Działalności GospodarczejSystem Informacji Przestrzennejgov.pl
design by fast4net

Płatności online