Oficjalny portal Gminy Miękinia

Wyszukiwarka

BIP
RSS
FaceBook
English
Wersja polska
Wersja klasyczna serwisu


Strona główna
Oficjalny serwis internetowy
Gminy Miękinia

Menu główne


Otwórz się na
zdrowy klimat

Menu
Czy wiesz, że... ?
Legenda o samot­niku - Eremicie
Wśród starszych mieszkańców Białkowa krążyła legenda o samot­niku - Eremicie, zamieszkującym w szałasie pod lasem. Miał to być górnik, który uległ wypadkowi i okaleczeniom, które spowodowa­ły jego odsunięcie się od życia. Pojawienie się samotnika we wsi miało zwiastować nieszczęście, a osoba która pierwsza go zobaczyła, była narażona nawet na nagłą śmierć.
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst Cofnij
Sołectwa
Jesteś tutaj:  ›› Urząd Gminy ›› Sołectwa
Autorem tekstów na stronie jest - © Zbigniew Pilch, „Gmina Miękinia-informator”, Miękinia 2001

Lutynia
Sołectwo leży na terenie równinnym Wysoczyzny Średzkiej, pozbawionym większych terenów leśnych.
Historyczne nazwy miejscowości:
  • 1330 - Luthin
  • 1336 - Leuthen
  • 1360 - Lewten
  • 1361 - Leuthen
Kalendarium:
  • 1324 - Najstarsza wzmianka o wsi Lutynia pochodzi z 1324 roku. Jest to dokument z kancelarii księcia Henryka Śląskie­go, w którym nadaje on dobra Lutynia (Gut Leuthin) braciom von Schellenberg jako dobra rycerskie.
  • 1330 - król Jan Czeski poręcza, że wieś Lutynia jest dobrem dziedzicznym rodziny Schellenbergów.
  • 1335 - nuncjusz papieski Galhard dokonuje poświęcenia pierw­szego kościoła w Lutyni.
  • 1523 - Większość mieszczaństwa i szlachty w okręgu średzkim poparła prądy reformatorskie płynące z Niemiec i w cią­gu kilkudziesięciu lat ewangelicyzm stał się religią, panującą w miastach, wsiach i majątkach ziemskich.
  • 1560 - kościół w Lutyni przemianowany na protestancki dom modlitwy.
  • Wojna trzydziestoletnia (1618-1648) niszczy wsie i majątki na całym Śląsku, w wyniku kontrreformacji konfiskacie ulegają majątki, należące do właścicieli wyznania protestanckiego.
  • 1673 - Rodzina von Kottulinsky kupuje za 18,5 tys. talarów do­bra ziemskie w Lutyni.
  • 1757 - 5 grudnia odbyła się na polach pomiędzy Lutynią a Radakowicami jedna z ważniejszych bitew wojny 7-letniej, prowadzonej przez Prusy i Austrię w latach 1757-1763.
  • 1795 - właścicielem Lutyni jest hrabia von Königsdorf.
  • 1830 - dobra przechodzą w ręce radcy handlowego z Freiburga Carla Treutlera.
  • 1913 - założenie Muzeum Bitwy Lutyńskiej.
  • 1940 - właścicielem dóbr w Lutyni jest Śląskie Towarzystwo Ziemskie z siedzibą we Wrocławiu. Do Lutyni włączono część zwaną "Nowym folwarkiem" i "Leśnym Osiedlem". Miejscowość liczy 1200 mieszkańców.
  • Latem 1946 roku przybywają, do Lutyni pierwsi polscy osadnicy.
Forma wsi:
Wieś zachowała historyczny, owalnicowy układ, rozwinięty na osi wschód-zachód, z centralnie usytuowanym zespołem kościelnym. Z drogi Wrocław - Środa Śląska widoczna jest z daleka charak­terystyczna sylweta miejscowości z dwiema wieżami kościelnymi.

Charakter zabudowy:
Zabudowa wsi pochodzi z różnych okresów historycznych, zamyka­jących się w ramach od końca XVIII wieku poprzez początek XX wieku i nowoczesną zabudowę mieszkalną. Najstarsze obiekty usytuowane są w centrum wsi, wokół dawnego kościoła ewangelic­kiego i kościoła pod wezwaniem św. Józefa. Zabudowania z początku lat 20-tych XX wieku, posadowione w układzie kalenicowym, w luź­nej zabudowie, zajmują ulice wychodzące z centrum. Zabudowa współczesna rozlokowana jest na obrzeżach wsi oraz jako uzu­pełnienie wyburzonych starszych domostw, wyburzeń nielicznych. Działki na których posadowiono domy mieszkalne, mają charakter działek miejskich, z bardzo płytką częścią gospodarczą.

Zabytki:
  • Kościół parafialny pod wezwaniem św. Józefa. Obiekt wzniesiony po 1335 roku, przebudowany w XVI wieku, odbudowany po zniszczeniach w 1757 roku, restaurowany w la­tach 1867-69, otrzymał wystrój neogotycki. Kościół otoczony murem obronnym z XVII wieku, z bramą o formach renesansowych z attykowym szczytem, pokrytą dekoracją sgraffitową.

    We wnętrzu zachowane bogate wyposażenie, pochodzące prze­ważnie z początku XVII, połowy XVIII i początku XX wieku. Szczególnie cenna jest drewniana, polichromowana rzeźba św. Anny Samotrzeciej, pochodząca z przełomu XIV/XV wieku, zespół piaskowcowych płyt nagrobnych rodziny von Seidlitz z 2 połowy XVI wieku oraz renesansowe, drewniane, malowane stalle z około 1500 roku.
  • Dawny kościół ewangelicki, obecnie kościół pomocniczy pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej. Obiekt wzniesiony w 1857 roku, zachował pierwotny wystrój z dwoma kondygnacjami drewnianych empor.
  • Muzeum bitwy lutyńskiej z 1919 roku. Bitwa, która rozegrała się na polach pomiędzy Radakowicami, Lutynią i Łowęcicami w 1757 roku, przeszła do historii jako bitwa pod Lutynią. Dowodzący wojskami pruskimi król Fryde­ryk Wielki zwyciężył tu, w ciężkiej bitwie, wojska austria­ckie. Towarzystwo pamięci o bitwie lutyńskiej, działało już w XIX wieku, lecz dopiero w 1913 roku postanowiono zebrać w jednym miejscu gromadzone dotąd pamiątki i wybudować sie­dzibę muzeum. Kamień węgielny pod budynek położono w 1919 roku, a gotowy budynek wzorowany na rogatce berlińskiej zaprojektowanej przez Schinkla, otwarto 21 września 1921 roku. Muzeum postawiono w miejscu, gdzie już wcześniej upamiętnio­no poległych w wojnie niemiecko-francuskiej z 1870/71 roku. Po wojnie budynek muzeum został zamieniony na magazyn zbo­ża. Obecnie jest restaurowany.
  • Budynek przy ulicy Piastowskiej 29. W przyziemiu budynku zachowały się relikty sklepienia ko­lebkowego, są to pozostałości dawnego dworu, wzmiankowanego w XVII wieku.
  • Wiatrak drewniany z końca XIX wieku stojący pośród pól.
  • Park typu swobodnego z około 1870 roku, pozostałości XVIII wiecznego założenia ogrodowego, zachowane granice, czytelny układ dróg i kompozycji.
Ciekawostki:
  • Wnętrza muzeum bitwy lutyńskiej zostały urządzone tak, by ekspozycja była czytelna i pełniła funkcje dydaktyczne. W naj­większej sali umieszczono makietę bitwy pod Lutynią, wykonaną przez wrocławską firmę Kunze i Brinke. W mniejszych salach ­umieszczono kopie dokumentów, oręż i umundurowania z epoki, prezentowane na woskowych figurach żołnierzy. Urządzono także bibliotekę i czytelnię. Z okazji otwarcia muzeum Towarzystwo wydało 12 kart pocztowych z motywami bitwy. Przed 1945 rokiem diorama została wywieziona do Niemiec, obecnie znajduje się w Bawarskim Muzeum Armii na zamku w Ingolstadt.
  • Lutynia jest jedną z bogatszych wsi w gminie. Działa tu kilka warsztatów rzemieślniczych, obsługujących nie tylko mieszkańców gminy, lecz także utrzymujących kontakty handlowe z innymi rejonami kraju. Na obrzeżach starego centrum Lutyni zbudowano w ostatnich la­tach kilkadziesiąt nowoczesnych domów willowych o ciekawej architekturze, z zachowaniem ceglanego lica ścian. Wieś posiada szkołę podstawową, gimnazjum, bibliotekę, świetlicę, salę sportową oraz jedną z wiodących na Dolnym Śląsku, jednostkę Ochotniczych Straży Pożarnych.
  • Ważniejsze zakłady przemysłowe to „Urzędowski i Sp.” - producent stolarki budowlanej, „Wropol”- systemy grzewcze i hydraulika siłowa, zakład produkcji przewodów hamulcowych, duży zakład mięsny i zakład energetyczny.

Liczba mieszkańców:
- na dzień 28.06.2012 r. - 1359
Pliki do pobrania:



Informacja dla osób niesłyszącychCentralna Ewidencja i Informacja o Działalności GospodarczejWiadomości MiękiniSystem Informacji PrzestrzennejAgencja Rozwoju Komunalnego Gminy Miękinia
design by fast4net

Płatności online