Oficjalny portal Gminy Miękinia

Wyszukiwarka

BIP
RSS
FaceBook
English
Wersja polska
Wersja klasyczna serwisu


Strona główna
Oficjalny serwis internetowy
Gminy Miękinia

Menu główne


Otwórz się na
zdrowy klimat

Menu
Czy wiesz, że... ?
Emil May
W 1850 roku urodził się w Gosławicach Emil May, budowniczy kanału Odra-Hawela i kanału Noteć-Warta.
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst Cofnij
Sołectwa
Jesteś tutaj:  ›› Urząd Gminy ›› Sołectwa
Autorem tekstów na stronie jest - © Zbigniew Pilch, „Gmina Miękinia-informator”, Miękinia 2001

Gałów
Sołectwo leży na płaskim terenie, 13 km od Miękini, w południowo-wschodnim skraju gminy. Pola uprawne zajmują 191 ha, lasy 179 ha, reszta powierzchni to łąki i pastwiska. Sołectwo leży nad brzegiem Bystrzycy i Strzegomki, w jego południowej części znajduje przysiółek Gałów Mały. Kursują tu miejskie autobusy. Nieopodal znajduje się wrocławskie lotnisko Strachowice, toteż mieszkańcy bardzo często obserwują samoloty pasażerskie podchodzące do lądowania.
Historyczne nazwy miejscowości:
  • 1245 - Klein Gohlau
  • 1250 - Gola
  • 1257 - Gohlau
  • 1318 - Golou
  • 1754 - Gross Gohlau
Kalendarium:
  • 1245 - pierwsza wzmianka o wsi "Golouo Morus", wymienianej ja­ko dobro biskupie.
  • 1250 - najstarsza wzmianka o wsi Gałów. Jest to dokument z kan­celarii papieskiej Innocentego IV, w którym nadaje się wieś klasztorowi na Piasku we Wracławiu oraz nakłada się na nią dziesięcinę.
  • 1257 - książę Henryk III przekazuje wiejski młyn na rzecz kla­sztoru wrocławskich klarysek.
  • 1318 - książę Henryk VI przekazuje dobra w Gałowie w dziedzi­czne władanie rodzinie von Seidlitz.
  • 1376 - kardynał Jan z kapituły wrocławskiej konsekruje w Gało­wie pierwszą świątynię.
  • 1438 - Śląsk pod panowaniem węgierskim. Potwierdzenie wcześniejszych praw przez króla Albrechta (zwolnienie kościelnych majątków od świadczeń w naturze, pieniądzu czy służbie).
Wojna trzydziestoletnia niszczy i wyludnia Gałów, tak jak wie­le śląskich wsi i posiadłości.

Dopiero w 1687 roku dobra ziemskie i wieś Gałów wracają do ro­dziny von Seidlitz. Zakupił je za cenę 20 tys. talarów baron Hans von Seidlitz. Od tej pory, przez ponad 200 lat, majątek należy do tej rodziny.

Opis miejscowości z 1786 roku wymienia między innymi posiadłość z zamkiem, kościół, dom parafialny, szkołę, karcz­mę oraz kilkanaście warsztatów rzemieślniczych.

W 1840 roku posiadłość obejmuje królewski generał dywizji, Karol Heinrich Ferdynand von Roeder. W rękach rodziny von Roeder Gałów pozostał do 1945 roku. W okolicach Gałowa i majątku uprawiano na skalę przemysłową buraki cukrowe, odstawiając je wąskotorową kolejką do Leśnicy, a dalej do cukrowni w Malczycach. Do tradycji majątku należała także hodowla owiec merynosów (na mięso i wełnę). We wsi pracowało 16 dużych gospodarstw rolnych (10 - 25 ha) i 24 małe.

Typową dla śląskich wsi zabudowę mieszkaniową uzupełniały : budynek szkoły, 2 zajazdy, karczma, dom towarowy, piekarnia i masarnia. Obok kościoła wybudowano dom ludowy.

Forma wsi:
Układ wsi zachował w głównych zarysach swój historyczny charakter ulicówki z niwą domową, z zespołem pałacowym na zamknięciu osi założenia.

Charakter zabudowy:
Zabudowa mieszkalna wsi pochodzi z początku lat 20-tych XX wieku. Nieliczne współczesne domy mieszkalne nie wybiegają gabarytem i wysokością poza starszą zabudowę. Zachowany także został historyczny układ niwy domowej z budynkiem gospodarczym i małym ogródkiem. Wielkim dysonansem w zabudowie wsi jest zespół silosów postawiony przez dyrekcję PGR na terenie dzie­dzińca gospodarczego niweczący historyczną oś widokową na pa­łac. Na terenie dawnego folwarku, Wrocławski Kombinat Paszowy "DOLPASZ" zainstalował mieszalnię pasz.

Zabytki:
  • Kościół filialny pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z 1509 roku, przebudowywany w latach 1600, 1725, 1848, 1909 i 1930. Niewielki, otoczony kamiennym murem, położony w cieniu dębów kościół jest jednym z nielicznych zachowanych na Śląsku przykładów wiejskiego, dworskiego budownictwa sakralnego.

    Obiekt murowany, jednonawowy, oskarpowany na narożach, z wieżą od zachodu, z trójbocznie zakończonym prezbiterium, nakrytym sklepieniem sieciowym, zachował na elewacjach dekorację sgrafittową, restaurowaną w 1923 roku. We wnętrzu możemy zobaczyć zespół pięciu płyt nagrobnych rodziny von Wolf z około 1600 roku, cztery płyty nagrobne rodziny von Seiditz z około 1600 roku, nie atrybutowane renesansowe i manierystyczne epitafia z piaskowca oraz epitafium Anny Marii von Niebelschietz z około 1630 roku.

    Do zabytkowego wyposażenia kościoła należą także barokowe ołtarze i kon­fesjonał z przełomu XVII/XVIII wieku. Z detalu architekto­nicznego zachowały się dwa gotyckie kamienne zworniki oraz renesansowe, piaskowcowe obramienie okna. Przed kościołem barokowa figura św. Jana Nepomucena.
  • Pałac z 1874 roku. Pałac w obecnej bryle i wystroju pochodzi z początku XX wieku, z czasów jego ostatniej przebudowy. Pałac wzmiankowany jest w dokumentach sądowych już w 1561 roku. gdzie figuruje jako własność rodziny von Seidlitz. W czasie wojny 30-letniej zamek został zniszczony. Najstarszym przekazem ikonograficznym pałacu jest rycina z około 1780 roku, na której widzimy obiekt założony na planie zbliżonym do podkowy z jednym krótszym ramieniem, z wieżą w północno-wschodnim narożu, z otwartym dziedzińcem wewnętrznym.

    Na rysunku można odczytać biegnące dookoła pałacu niskie obwałowanie, obsadzone drzewami. Być może jest to relikt pierwszego, renesansowego obiektu. W ciągu 300 lat istnienia, pałac przechodził kilka przebudów z remontów. w czasie których pałac zmienił swą sylwetę i kostium architektoniczny. Dobudowano skrzydło od strony zachodniej, likwidując wewnętrzny dziedziniec. Wzbogacono bryłę o narożne ganki, przybudówki, zmodernizo­wano wnętrze dostosowując XVIII wieczny pałac do współczes­nych wymagań. Ciekawy jest wystrój elewacji pałacu, łączący w sobie różne cechy stylowe gotyku, renesansu i klasycyzmu, tworząc historyzującą kompozycję architektoniczną.

    Pałac należący w latach 70-tych XX wieku do PGR-u w Lutyni, był częściowo zamieszkały, lecz jego stan techniczny pozostawił wiele do życzenia. W roku 1998 nieznany sprawca podpalił w kilku miejscach dach. Dach spłonął doszczętnie, a pałac stał się ruiną w przeciągu kilku godzin. Zarys romantycznego parku otaczającego pałac od południowego-wschodu jest nieczytelny, porośnięty dziką roślinnością, zamieniony w łąkę gospodarską.
  • Spichlerz w zespole pałacowym z 1778 roku. Obok znajduje się mauzoleum zbudowane w kształcie eskimoskiego igloo.
Ciekawostki:
W czasie wojen śląskich król pruski Fryderyk Wielki dwukrotnie zatrzymał się w Gałowie, w 1754 i w 1787 roku, gdzie obserwował manewry pruskiej armii. W grudniu 1757 roku, przed bitwą pod Lutynią, pomiędzy Gałowem a Małym Gałowem, stacjonowały wojska austriackie. Historia Gałowa związana jest z rodami von Seidlitzów i von Roederów, których herby rycerskie widnieją na elewacji pałacu i na dawnym spichlerzu. W obrębie murów otaczających kościół, wydzielono miejsce na małą nekropolię rodu Roederów, których granitowe płyty nagrobne zachowały się do dnia dzisiejszego.

Wieś o charakterze rolniczym, mieszkańcy zatrudnieni w miejscowym PGR i dojeżdżający do Wrocławia. Na terenie dawnego folwarku, Wrocławski Kombinat Paszowy "DOLPASZ" zainstalował mieszalnię pasz.
Liczba mieszkańców:
- na dzień 28.06.2012 r. - 508
Pliki do pobrania:



Informacja dla osób niesłyszącychCentralna Ewidencja i Informacja o Działalności GospodarczejSystem Informacji Przestrzennejgov.pl
design by fast4net

Płatności online