BIPSkrzynka podawczaWiadomości Miękiniuntitled8
O Gminie

Gmina Miękinia należy do najatrakcyjniejszych regionów Dolnego Śląska. Bogata przeszłość historyczna i piękno nadodrzańskiej przyrody łączy się tutaj z nowoczesną koncepcją zarządzania gminą, której istotą jest konsekwentnie realizowana strategia Gminy przyjaznej inwestorom i mieszkańcom. Wystarczy spojrzeć na mapę, aby przekonać się o atrakcyjności położenia gminy. Miękinia leży w centrum województwa dolnośląskiego, w powiecie średzkim śląskim, na lewym brzegu Odry, od wschodu bezpośrednio graniczy z Wrocławiem – stolicą Dolnego Śląska, od południowego-wschodu z gminą Kąty Wrocławskie, od południa z gminą Kostomłoty, od zachodu z gminą Środa Śląska, od północy z miastem Brzeg Dolny i gminą Oborniki Śląskie. Przez gminę przebiegają istotne dla jej rozwoju szlaki komunikacyjne: droga krajowa nr 94 Wrocław – Legnica, która następnie biegnie w kierunku Zielonej Góry i Szczecina, oraz dwie magistrale kolejowe: Wrocław – Legnica – Drezno oraz Wrocław – Szczecin – Berlin. Gmina leży nad Odrą, która jest szlakiem floty śródlądowej biegnącej z Gliwic do Szczecina. Dodatkowym atutem komunikacyjnym gminy jest niewielka odległość od portu lotniczego we Wrocławiu (10 km) oraz autostrady A4 (25 km). Miękinia leży na Równinie Wrocławskiej, głównie na jej części zwanej Wysoczyzną Średzką i w Dolinie Odry. Są to dwa krajobrazowo różne obszary. Krajobraz południowej części jest lekko pagórkowaty. Wzgórza te niemal w całości są użytkowane rolniczo, nie ma tu skupisk leśnych. W części północnej przeważają tereny równinne oraz piaszczyste wzgórza porośnięte lasami sosnowymi, poprzecinane dość głębokimi dolinami dawnych rzek, gdzie utworzyły się zatorfione obniżenia liściastymi lasami łęgowymi. Duży stopień naturalności tych lasów sprawił, że utworzono tu rezerwat przyrody „Zabór”, który jest niezwykłą atrakcją dla miłośników przyrody. Położona na lewym brzegu Odry, w centralnej części Dolnego Śląska w powiecie średzkim śląskim graniczy ze wschodu z miastem Wrocław.


Powierzchnia i ludność Gminy

Powierzchnia wynosi - 17 294 ha.

Liczba mieszkańców – 12 tys.

Liczba sołectw – 28

Rzeki
Przez obszar gminy przepływa rzeka Odra na odcinku od 269,5 do 288 km jej biegu. Rzeka jest naturalną, północną granicą gminy. Pozostałe rzeki są lewostronnymi dopływami Odry i są to: rzeka Bystrzyca, Strzegomka, Jeziorka, Czarna Struga (Nowy Rów), Brzezinka (Zdrojek) i Karczycki Potok. Pozostałe cieki wodne to w zasadzie rowy melioracyjne.

Klimat

Warunki klimatyczne tego regionu są łagodne, optymalne jak na strefę klimatu umiarkowanego Polski. Klimat charakteryzuje się łagodnymi zmianami temperatury. Średnia dzienna temperatura w skali rocznej wynosi + 8° C. Roczna suma opadów wynosi około 600 mm. Okres wegetacji trwa 220 dni. Wiatry przeważają z kierunków zachodniego i północno-zachodniego.

Historia gminy

Pierwsze osiedla na terenie dzisiejszej gminy powstały nad Odrą w miejscu, w którym krzyżowały się drogi prowadzące wzdłuż rzeki, łączące się ze szlakiem wiodącym z południa Europy nad Bałtyk. Pierwsze osady zlokalizowano w Głosce, Gąsiorowie, Mrozowie i Przydrożu (Jabłonce), które w postaci grodzisk przetrwały do dziś. Najwcześniejsza wzmianka o terenie dzisiejszej gminy pochodzi z 1202 r. Henryk Brodaty zapisał w jednym z dokumentów ustanowienie dziesięciny od Brzeziny na rzecz klasztoru w Lubiążu. Pierwszy zapis o samej Miękini pochodzi z 1305 r. Wieś wymieniona jest w księdze kapituły wrocławskiej jako mała, lecz dająca duże dochody. Zamieszkiwało ją wówczas 65 osób. Czas dobrobytu i rozkwitu tych ziem trwał do XV wieku, który przyniósł wyniszczające Śląsk wojny husyckie (1420 – 1434 r.). Działania wojenne nie zakłóciły jednak rozwoju rzemiosła. Zmianę przynależności państwowej przyniósł wiek XVI, kiedy Miękinia wraz z całym Śląskiem przeszła pod panowanie austriackich Habsburgów. Było to kolejny okres pokoju, rozwoju handlu i rzemiosła cechowego w miastach i na podwrocławskich wsiach. Kolejne stulecia były jednymi z najbardziej burzliwych w historii regionu. Dobre czasy dla Miękini przerwał wybuch wojny trzydziestoletniej (1618 – 1648). Walki prowadzone na Śląsku, stacjonowanie wojsk walczących ze sobą obozów, kontrybucje oraz epidemie przyniosły ogromne straty materialne i wyludnienie Wrocławia i okolic. Dopiero zawarcie pokoju westfalskiego przyniosło poprawę sytuacji. Nastąpiła odbudowa dawnych kontraktów handlowych z Polską stanowiących tradycyjny rynek zbytu dla wyrobów wrocławskiego i średzkiego rzemiosła. Okres dynamicznego rozwoju przerwały XVIII-wieczne wojny śląskie, które zakończyła wielka bitwa stoczona miedzy wojskami pruskimi, a austriackimi pod Lutynią. Po kolejnej zmianie państwowości, tym razem na pruską, nastąpiły przeobrażenia w życiu społecznym, religijnym i gospodarczym regionu. Szczególnie istotne okazało się zniesienie przywilejów cechowych, co zapoczątkowało rozwój wolnej konkurencji. W grudniu 1806 roku do Wrocławia dotarły wojska francuskie, niszcząc większość podwrocławskich wsi. Z ważniejszych przemian dziewiętnastowiecznych wymienić należy budowę dwóch linii kolejowych: Wrocław – Berlin, Wrocław – Szczecin. Rozpoczęto również na wielką skalę regulację Odry, usprawniając żeglugę towarową między przemysłowym Górnym Śląskiem, a rolniczym Dolnym Śląskiem i portem bałtyckim. Dojście do władzy Hitlera i jego rządy spowodowały już w 1933 r. masowy exodus wrocławskich Żydów. Represjami objęto również Polaków. Po wybuchu wojny Wrocław stał się miejscem zsyłki polskich jeńców, więźniów i robotników przymusowych, zatrudnionych w wielu fabrykach i na roli. Rok 1945 rozpoczęły na terenie powiatu średzkiego masowe ucieczki mieszkańców przed zbliżającym się frontem. 9 lutego 1945 r. wojska radzieckie wkroczyły na obszar dzisiejszej gminy Miękinia. Po zdobyciu Wrocławia, wraz z powiatem średzkim, zarząd nad tymi ziemiami przejęła radziecka Komendantura Wojenna. W dniu 8 maja 1945 r. rozpoczęto przekazywanie władzy Polskiej Republice Ludowej. Koniec II wojny światowej to dla regionu kolejna zmiana państwowości, której towarzyszyła repolonizacja całego obszaru. Pierwsze lata powojenne związane były z trudnym okresem odbudowy, zagospodarowania i adaptacji do nowych warunków. Przedwojenny podział administracyjny był zupełnie inny i każda miejscowość stanowiła odrębną gminę. W nowym podziale powiatu powstało 7 gmin, z których Mrozów, Lutynia i Przedmoście obejmowały obszar współczesnej gminy Miękinia. W 1955 r. w wyniku likwidacji siedziby gminy w Przedmościu oraz podziału jej obszaru na dwie jednostki administracyjne powstała gmina Miękinia. W roku 1959 dołączono do niej gminę Księginice, w 1963 r. gminę Mrozów i w 1973 r. okrojoną gminę Lutynia tworząc w ten sposób dzisiejsze jej granice.

zaloguj • gość