Podziwianie przyrody w gminie Miękinia można rozpocząć od szczególnego obszaru chronionego jakim jest Rezerwat „Zabór”. Rezerwat, położony w pobliżu wsi Zabór Wielki, został powołany zarządzeniem ministra w 1959 r. i chroni zalewiskowy las olszowy z domieszką brzozy i dębu o charakterze puszczańskim. Obszar chroniony ma 34,72 ha. Te bagienne lasy są przez parę miesięcy w roku zalane wodą. Drzewa rosną tu na wysokich kępach, wokół których znajdują się doliny wypełnione wodą o głębokości do pół metra. Ogólnie występuje tu 139 gatunków roślin w zasadzie pospolitych. Jest to naturalny las łęgowy stosunkowo rzadki z dużymi obszarami porośniętymi turzycami i trzciną. Do najciekawszych składników runa należą: tatarak zwyczajny, grążel żółty, kosaciec żółty (irys), knieć błotna czyli kaczeniec, jaskier wielki i niezapominajka błotna. W rezerwacie występują duże ilości pnączy. Można tu spotkać chmiel zwyczajny, psiankę słodkogórz i kielisznik zaroślowy. W piętrze krzewów występuje kruszyna, kalina koralowa, czeremcha zwyczajna, oraz porzeczka czarna. Wiek drzewostanu szacuje się na 80 – 90 lat, dominuje olsza, czarna, brzoza brodawkowata, jesion wyniosły, wiąz górski i wierzby. W rezerwacie, jako jedyne w Polsce, ma swoje siedlisko żaba dalmatyńska zw. zwinką. Poza tym występują traszki, jaszczurki zwinki i żyworodne, padalce, zaskrońce oraz ponad 100 gatunków ptaków, w tym bardzo rzadki i płochliwy ptak bocian czarny oraz żuraw i orzeł bielik. Rezerwat „Zabór” jest rezerwatem ścisłym, można podziwiać go jedynie z zewnątrz, z dróg wyznaczających jego granice.

Mrozowska Górka
Miłośników przyrody zaciekawi również fakt występowania na terenie gminy, jednego z nielicznych na Dolnym Śląsku, stanowiska sasanki łąkowej. Stanowisko to stwierdzono w pobliżu dzikiego wyrobiska piasku, w odległości ok. 1,5 km na zachód od centrum wsi Mrozów, u podnóża tzw. „Górki Mrozowskiej”. Obszar występowania sasanki zajmuje powierzchnię 0,16 ha. Utworzony użytek ekologiczny ma chronić sasankę łąkową, będącą rzadkim gatunkiem roślinnym.

Park krajobrazowy „Dolina Bystrzycy”
Cenne pod względem przyrodniczym i krajobrazowym tereny w dolinie Bystrzycy objęto ochroną poprzez utworzenie tu Parku Krajobrazowego „dolina Bystrzycy” powołanego 27 października 1998 r. Park obejmuje obszar o powierzchni 8,570 ha, położony jest na terenie 5 gmin: Kąty Wrocławskie, Mietków, Miękinia, Sobótka i Wrocław. Na obszarze Gminy Miękinia obejmuje jej południowo – wschodnią część w rejonie na wschód od Lutyni oraz południa i wschodu Gałowa. Obszar objęty ochroną to szczególnie wartościowe lasy łęgowe i grądowe, fragmenty wilgotnych łąk oraz starorzecza. Wyróżniono tu 39 zespołów roślinnych, liczne stanowiska roślin chronionych, 118 gatunków ptaków. Oprócz różnorodności biologicznej tereny Parku prezentują tez wysokie walory krajobrazowe, a także historyczne i kulturowe.

Lubiatowskie Górki
Lubiatowskie górki to wąskie pasmo piaszczystych górek długości 8,6 km i szerokości 250 – 700 m przecinające równinę Doliny Odry na dwie części nadodrzańskie pola uprawne 104 m npm i torfowiska „Zielone Łąki” 102 m npm. Pasmo to ciągnie się od Owieczek przez Lubiatów do miejscowości Lisiny na terenie gminy Środa Śląska. Nazwa pasma pochodzi od miejscowości Lubiatów, który leży w centralnej części pasma górek, przy najwyższych wzniesieniach. Najwyższe wzniesienie to: Piaskowa Górka 115 m npm, Wielka Sowa 115,4 m npm., Kobylnicka (Bystra) Górka 113 m npm, Łużycka Górka 112,5 m npm. Górki porastają głównie lasy sosnowe. Są to dość młode monokultury sosnowe. Na stokach  i u podnóża wzniesień rosną rzadkie i chronione rośliny m.in. lilie złoto głów, pajęcznice liliowate, kosaćce syberyjskie i paprotki zwyczajne.

„Pojezierze Miękińskie”
Dolina Odry na odcinku położonym na ziemi miękińskiej to tzw. „Pojezierze Miękińskie”. Około 40 akwenów wodnych zlokalizowanych jest na południu wzdłuż rzeki Odry. Tama na Odrze w rejonie Warzyny i Wałów Śląskich (gm. Brzeg Dolny), która piętrzy wodę na wysokość do 7 m tworzy potężne jezioro. Rozlewisko szerokości 500- 600 m i długości 6,5 km usiane jest 11 wysepkami, na których gnieździ się wiele gatunków ptaków wodnych min. łabędzie krzykliwe, kaczki cyranki, płaskonosy, zimorodki, jaskółki brzegówki, kolonia czapli siwej i kilka gatunków mew. Są tu dwa półwyspy. Półwysep Prężycki, który oddziela koryto rzeki Odry od Zalewu Prężyckiego oraz tzw. Zalew Lubiatowski, który powstał w 1986 roku w wyniku regulacji Odry dla żeglugi śródlądowej.
Liczne stawy i starorzecza Odry połączone rzeką Jeziorką, tworzą malownicze zakątki chętnie odwiedzane przez wędkarzy i turystów. Najciekawszym krajobrazowo i o najbogatszej faunie i florze jest rejon Głoski i rejon Prężyc i Lenartowic, który ze względu na bogactwo ichtiofauny jest łowiskiem mocna eksploatowanym przez wędkarzy.